Het recht om ‘kwak’ te zeggen

Wanneer mag u een dokter een kwakzalver noemen? Die vraag leidde tot een juridische strijd met wisselende kansen. Aanleiding was een artikel op een website die strijdt tegen gebakken lucht in de wereld van de wetenschap. Het artikel ging over een Duitse arts die zich professor noemde en een kankercentrum had ‘met vooruitstrevende therapieën’. Volgens de website ging het om een ‘hooggeschoolde kwak’ en het centrum bestond uit ‘jongens die zowat alles aanbieden, als het maar verkoopt, en het niet nauw nemen of er nu al dan niet enig bewijs is van werking’. De ‘wonderdokter’ eiste een forse schadevergoeding en schrapping van het artikel.

Het juridisch gevecht – waarover vier rechtbanken zich bogen – mondde dit najaar uit in een uitspraak van het hof van beroep van Brussel. Voor het hof stond het vast dat de wetenschappelijke wereld zich vragen stelde over de technieken die de arts als vernieuwend en een doorbraak in de kankerbestrijding betitelde. Wetenschappers, professoren en oncologen stellen zijn methodes aan de kaak en vinden dat de dokter zich een wetenschappelijke reputatie aanmeet die hij niet heeft. Hij misleidt en geeft valse hoop. De dokter, aldus het hof, is ook slordig als hij zich voorstelt als professor. Zijn boek ‘Ik heb kanker, wat nu?’ werd trouwens uit de handel genomen na klachten van patiënten en uit brieven van verzekeringsmaatschappijen en een patiënt bleek ook dat terugbetaling van zijn rekeningen niet vanzelfsprekend was, aldus nog het hof. Dat de webstek woorden als ‘kwak’ en ‘kwakzalver’ gebruikt betekent niet dat ze nodeloos de goede faam van de dokter aantastte. De lezer van de website is immers niet één of andere wetenschapper, maar wel een leek in nood die hoopt op een wonder. Voor het hof van beroep was de boodschap duidelijk belangrijker dan de stijl.

Posted in Geen categorie.